Książki na temat „Peroxisome”
Utwórz poprawne odniesienie w stylach APA, MLA, Chicago, Harvard i wielu innych
Sprawdź 50 najlepszych książek naukowych na temat „Peroxisome”.
Przycisk „Dodaj do bibliografii” jest dostępny obok każdej pracy w bibliografii. Użyj go – a my automatycznie utworzymy odniesienie bibliograficzne do wybranej pracy w stylu cytowania, którego potrzebujesz: APA, MLA, Harvard, Chicago, Vancouver itp.
Możesz również pobrać pełny tekst publikacji naukowej w formacie „.pdf” i przeczytać adnotację do pracy online, jeśli odpowiednie parametry są dostępne w metadanych.
Przeglądaj książki z różnych dziedzin i twórz odpowiednie bibliografie.
Lizard, Gérard, red. Peroxisome Biology: Experimental Models, Peroxisomal Disorders and Neurological Diseases. Cham: Springer International Publishing, 2020. http://dx.doi.org/10.1007/978-3-030-60204-8.
Pełny tekst źródłaLizard, Gérard, red. Peroxisome Biology: Experimental Models, Peroxisomal Disorders and Neurological Diseases. Cham: Springer International Publishing, 2020. http://dx.doi.org/10.1007/978-3-030-60204-8.
Pełny tekst źródłaYoussef, Jihan A., i Mostafa Z. Badr. Peroxisome Proliferator-Activated Receptors. Totowa, NJ: Humana Press, 2013. http://dx.doi.org/10.1007/978-1-62703-420-3.
Pełny tekst źródłaDenis, Crane, red. The peroxisome: A vital organelle. Cambridge: Cambridge University Press, 1995.
Znajdź pełny tekst źródłaBadr, Mostafa Z., i Jihan A. Youssef, red. Peroxisome Proliferator-Activated Receptors (PPARs). Totowa, NJ: Humana Press, 2013. http://dx.doi.org/10.1007/978-1-62703-155-4.
Pełny tekst źródłaYoussef, Jihan A. Peroxisome proliferator-activated receptors: Discovery and recent advances. New York: Humana Press, 2013.
Znajdź pełny tekst źródłaNwosu, Victor Ugo. Peroxisome enzymes in animal models of obesity. Wolverhampton: The Polytechnic, Wolverhampton, School of Applied Sciences, 1988.
Znajdź pełny tekst źródłaBrocard, Cecile, i Andreas Hartig, red. Molecular Machines Involved in Peroxisome Biogenesis and Maintenance. Vienna: Springer Vienna, 2014. http://dx.doi.org/10.1007/978-3-7091-1788-0.
Pełny tekst źródłaE, Moody David, red. Peroxisome proliferators: Unique inducers of drug-metabolizing enzymes. Boca Raton, Fla: CRC Press, 1994.
Znajdź pełny tekst źródłaFruchart, J. C., A. M. Gotto, R. Paoletti, B. Staels i A. L. Catapano, red. Peroxisome Proliferator Activated Receptors: From Basic Science to Clinical Applications. Boston, MA: Springer US, 2002. http://dx.doi.org/10.1007/978-1-4615-1171-7.
Pełny tekst źródła1945-, Fruchart J. C., red. Peroxisome proliferator activated receptors: From basic science to clinical applications. Dordrecht: Kluwer Academic Pub., 2002.
Znajdź pełny tekst źródłaThe Function of Peroxisome Proliferator-Activated Receptor-Gamma in the Urothelium. [New York, N.Y.?]: [publisher not identified], 2018.
Znajdź pełny tekst źródłaPhipps, Alexander Nicholas. The role of the peroxisome in ether phospholipid metabolism in the small intestine. Manchester: University of Manchester, 1995.
Znajdź pełny tekst źródłaConlon, Donna Marie. Role of Autophagy and Peroxisome Proliferator-Activated Receptor Gamma2 in Hepatic Lipid Homeostasis. [New York, N.Y.?]: [publisher not identified], 2014.
Znajdź pełny tekst źródłaIARC Working Group on Peroxisome Proliferation. Meeting, red. Peroxisome proliferation and its role in carcinogenesis: Views and expert opinions of an IARC working group, Lyon, 7-11 December 1994. Geneva: International Agency for Research on Cancer, World Health Organization, 1995.
Znajdź pełny tekst źródłaHolloway, Brian R. Species differences in the effects of clofibrate on peroxisome proliferation and the role of thyroxine. Uxbridge: Brunel University, 1989.
Znajdź pełny tekst źródłaK, Reddy Janardan, red. Peroxisomes: Biology and role in toxicology and disease. New York, N.Y: New York Academy of Sciences, 1996.
Znajdź pełny tekst źródłaSchrader, Michael, red. Peroxisomes. New York, NY: Springer New York, 2017. http://dx.doi.org/10.1007/978-1-4939-6937-1.
Pełny tekst źródłaLatruffe, Norbert, i Maurice Bugaut, red. Peroxisomes. Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg, 1994. http://dx.doi.org/10.1007/978-3-642-87807-7.
Pełny tekst źródłaNorbert, Latruffe, i Bugaut M. 1945-, red. Peroxisomes. Berlin: Springer-Verlag, 1994.
Znajdź pełny tekst źródłaSchrader, Michael, red. Peroxisomes. New York, NY: Springer US, 2023. http://dx.doi.org/10.1007/978-1-0716-3048-8.
Pełny tekst źródłaFrank, Roels, Baes Myriam i De Bie Sylvia, red. Peroxisomal disorders and regulation of genes. New York: Kluwer Academic/Plenum Publishers, 2003.
Znajdź pełny tekst źródłaFrank, Roels, Baes Myriam i De Bie Sylvia, red. Peroxisomal disorders and regulation of genes. New York: Kluwer Academic / Plenum Publishers, 2003.
Znajdź pełny tekst źródłaBaker, Alison, i Ian A. Graham, red. Plant Peroxisomes. Dordrecht: Springer Netherlands, 2002. http://dx.doi.org/10.1007/978-94-015-9858-3.
Pełny tekst źródładel Río, Luis A., i Michael Schrader, red. Proteomics of Peroxisomes. Singapore: Springer Singapore, 2018. http://dx.doi.org/10.1007/978-981-13-2233-4.
Pełny tekst źródłaDelille, Hannah Katharina. Biogenesis of peroxisomes in mammalian cells: Characterization of the Pex11 proteins and their role in peroxisomal growth and division. Marburg: Philipps-Universität Marburg, 2011.
Znajdź pełny tekst źródłaRoels, Frank. Peroxisomes: A personal account. Brussel: VUB Press, 1991.
Znajdź pełny tekst źródłaM, Coates Paul, i Tanaka Kay, red. New developments in fatty acid oxidation: Proceedings of the Second International Symposium on Clinical, Biochemical, and Molecular Aspects of Fatty Acid Oxidation, held in Philadelphia, Pennsylvania, November 1991. New York, N.Y: Wiley-Liss, 1992.
Znajdź pełny tekst źródłaFahimi, H. Dariush, i Helmut Sies, red. Peroxisomes in Biology and Medicine. Berlin, Heidelberg: Springer Berlin Heidelberg, 1987. http://dx.doi.org/10.1007/978-3-642-71325-5.
Pełny tekst źródła1933-, Fahimi H. Dariush, Sies H. 1942-, European Cell Biology Organization i International Symposium on Peroxisomes in Biology and Medicine (1986 : Heidelberg, Germany), red. Peroxisomes in biology and medicine. Berlin: Springer-Verlag, 1987.
Znajdź pełny tekst źródłaRoels, Frank, Sylvia De Bie, Ruud B. H. Schutgens i Guy T. N. Besley, red. Diagnosis of human peroxisomal disorders. Dordrecht: Springer Netherlands, 1995. http://dx.doi.org/10.1007/978-94-011-9635-2.
Pełny tekst źródłaReubsaet, Frans A. Peroxisomal fatty acid [beta]-oxidation. Nijmegen: Univ., 1991.
Znajdź pełny tekst źródłaImanaka, Tsuneo, i Nobuyuki Shimozawa, red. Peroxisomes: Biogenesis, Function, and Role in Human Disease. Singapore: Springer Singapore, 2019. http://dx.doi.org/10.1007/978-981-15-1169-1.
Pełny tekst źródłaAlison, Baker, i Graham Ian A, red. Plant peroxisomes: Biochemistry, cell biology, and biotechnological applications. Dordrecht: Kluwer Academic Publishers, 2002.
Znajdź pełny tekst źródłaGordon, Gibson G., i Lake Brian 1948-, red. Peroxisomes: Biology and importance in toxicology and medicine. London: Taylor & Francis, 1993.
Znajdź pełny tekst źródłaTappia, Paramjit Singh. Analysis of peroxisomes from mammalian intestine and liver. Wolverhampton: Wolverhampton Polytechnic, 1992.
Znajdź pełny tekst źródłaRoels, Frank, Myriam Baes i Sylvia De Bie, red. Peroxisomal Disorders and Regulation of Genes. Boston, MA: Springer US, 2003. http://dx.doi.org/10.1007/978-1-4419-9072-3.
Pełny tekst źródłaPoll-The, Bwee Tien, Ronald J. A. Wanders i Hans R. Waterham. Peroxisomal Disorders. Oxford University Press, 2016. http://dx.doi.org/10.1093/med/9780199972135.003.0062.
Pełny tekst źródłaLizard, Gérard. Peroxisome Biology: Experimental Models, Peroxisomal Disorders and Neurological Diseases. Springer International Publishing AG, 2021.
Znajdź pełny tekst źródłaLizard, Gérard. Peroxisome Biology: Experimental Models, Peroxisomal Disorders and Neurological Diseases. Springer International Publishing AG, 2022.
Znajdź pełny tekst źródłaRaymond, Gerald V., Mohamed Y. Jefri, Kristin W. Baranano i Ali Fatemi. Peroxisomal Disorders. Oxford University Press, 2017. http://dx.doi.org/10.1093/med/9780199937837.003.0069.
Pełny tekst źródłaPeroxisome Proliferatoractivated Receptors Ppars Methods And Protocols. Humana Press, 2012.
Znajdź pełny tekst źródłaMasters, Colin, i Denis Crane. The Peroxisome: A Vital Organelle. Cambridge University Press, 2007.
Znajdź pełny tekst źródłaSchuldiner, Maya, Einat Zalckvar, Peter Kijun Kim, Sigrun Reumann i Michael Sattler, red. Peroxisome Biology: Breakthroughs, Challenges and Future Directions. Frontiers Media SA, 2021. http://dx.doi.org/10.3389/978-2-88971-247-2.
Pełny tekst źródłaYoussef, Jihan, i Mostafa Z. Badr. Peroxisome Proliferator-Activated Receptors: Methods and Protocols. Humana Press, 2016.
Znajdź pełny tekst źródłaBrocard, Cecile, i Andreas Hartig. Molecular Machines Involved in Peroxisome Biogenesis and Maintenance. Brocard Cecile, 2014.
Znajdź pełny tekst źródłaBrocard, Cecile, i Andreas Hartig. Molecular Machines Involved in Peroxisome Biogenesis and Maintenance. Springer Wien, 2014.
Znajdź pełny tekst źródłaBrocard, Cecile, i Andreas Hartig. Molecular Machines Involved in Peroxisome Biogenesis and Maintenance. Brocard Cecile, 2016.
Znajdź pełny tekst źródłaWylin, Tine. Peroxisome Biogenesis: Characterization of the Import Process of Peroxisomal Integral Membrane Proteins (Acta Biomedica Lovaniensia, 247). Leuven Univ Pr, 2001.
Znajdź pełny tekst źródłaBadr, Mostafa Z., i Jihan A. Youssef. Peroxisome Proliferator-Activated Receptors: Discovery and Recent Advances. Humana Press, 2015.
Znajdź pełny tekst źródła